1871 yılında temeli atılan İETT, 150 yıldır İstanbul’a hizmetler sunmakta. Tarihten bu yana misyon değiştirerek zamana ayak uydursa da, yaşlandığı aşikar!
Almanya’nın köklü markaları var dünyayı saran. Hatta şahıs endeksli markalardan bahsetmiyorum, bir nevi İETT gibi firmalardan. Zamanın akışına göre şekillendirerek geleceğe uzanmış ve dünyaca bilinir olmuşlar. Oysa İETT İstanbul’da dahi zamanla bilinirliğini düşürmüş bir kurum.
Pandemiye rağmen yaptığı çalışmalar ve Ekrem İmamoğlu’nun gayretleri ile bir silkeleniş yaşamakta İETT. Çalışmaları ile son bir yılda genelde hep ön planda. İlk olarak Adalarda ki dönüşüm, halk otobüslerinin bünyeye kabulü, metrobüs alımları… İETT’de gerçekten “bir şeyler oluyor” denilebilir mi, bilemem. Fakat bir fırsatın arifesinde. Bu fırsatı mevcut idarecileri iyi görmeli ve sekteye uğratmamalı.
Özveri gösterebilen, kurum çıkarlarından öte vizyon adımları atabilen yöneticiler ile kadrosunu tesis etmelidir. Karar almaktan korkan, özveri gösteremeyen, vizyonsuz insanlar tüm kurumların asıl batış sebebidir. Umarım İETT 150 yıllık tarihini daha ilerilere başarılar ile taşır.
